pl/sql etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
pl/sql etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Ağustos 2007 Cuma

Birleşmeli Dizilerin (Associative Arrays) Tanımlanması

Birleşmeli Diziler (Associative Arrays) veya diğer adıyla İndisli Tablolar (Index-by-tables) için şu yazım kuralı (syntax) kullanılır:

TYPE tip_adı IS TABLE OF öğe_tipi [NOT NULL]
INDEX BY [BINARY_INTEGER | PLS_INTEGER | VARCHAR2 (büyüklük_sınırı)];
INDEX BY anahtar_tipi;

anahtar_tipi, BINARY_INTEGER veya PLS_INTEGER tipinde bir sayısal değer olabilir, VARCHAR2 veya alttipleri olan VARCHAR, STRING veya LONG olabilir. LONG haricinde VARCHAR2-tabanlı bir anahtar'ın uzunluğu belirtilmelidir. LONG ise VARCHAR2(32760) tipinde bir anahtar bildirimi anlamına gelir.

Birleşmeli dizilerde şu tipler anahtar olarak kullanılamaz: RAW, LONG RAW, RAWID, CHAR, CHARACTER. Bir başlatma maddesine (initialization clause) gerek yoktur ve buna izin de verilmez.

VARCHAR2-tabanlı bir anahtar kullanan bir birleşmeli dizinin bir öğesine atıfta bulunulduğunda (reference), DATE ve TIMESTAMP gibi diğer tipler de kullanılabilir ancak bu tiplerin TO_CHAR fonksiyonu ile VARCHAR2'ye çevrilebilmesi gerekir.

İndisli tablolar (birleşmeli diziler), ardışık olmayan birincil anahtar değerlerini (primary key values) indis olarak kullanarak veri depolayabilir. Aşağıdaki örnekte indisli tabloda tek bir kayıt tutulmaktadır ve bu kaydın indisi 1 yerine 7468 'dir.

DECLARE
TYPE EmpTabTyp IS TABLE OF emp%ROWTYPE
INDEX BY BINARY_INTEGER;
emp_tab EmpTabTyp;
BEGIN
/* employee (çalışan) kaydına erişim */
SELECT * INTO emp_tab(7468) FROM emp WHERE empno = 7468;
END;

Varraylerin Tanımlanması

Varraylerin tanımlanmasında şu yazım kuralı (syntax) kullanılır:

TYPE tip_adı IS {VARRAY | VARYING ARRAY} (büyüklük_sınırı) OF öğe_tipi [NOT NULL];

tip_adı ve öğe_tipi 'nin anlamları, içiçe tablolardakilerle aynıdır. büyüklük_sınırı, dizideki öğe sayısının sınır değerini gösteren bir pozitif tamsayı literalidir.

Bir VARRAY tipi tanımlanırken sınır büyüklük değeri tanımlanmalıdır. Aşağıdaki örnekte 366 tarihi depolayan bir tip tanımlanmaktadır:

DECLARE
TYPE Takvim IS VARRAY(366) OF DATE;

İçiçe Tabloların (Nested Tables) Tanımlanması

İçiçe tablolar (nested tables) için şu yazım kuralı (syntax) kullanılır:

TYPE tip_adı IS TABLE OF öğe_tipi [NOT NULL];

tip_adı, toplulukların bildirimini yapmakta kullanılan bir tip belirleyicisidir (specifier). PL/SQL içinde bildirimi yapılan içiçe tablolar için öğe_tipi, REF CURSOR haricinde herhangi bir PL/SQL veritipi olabilir.

SQL'de küresel olarak (globally) bildirimi yapılan içiçe tablolar için başka kısıtlamalar söz konusudur; şu öğe tiplerini (element types) kullanamazlar:

BINARY_INTEGER, PLS_INTEGER
BOOLEAN
LONG, LONG RAW
NATURAL, NATURALN
POSITIVE, POSITIVEN
REF CURSOR
SIGNTYPE
STRING

Topluluk Tiplerinin (Collection Types) Tanımlanması

Bir topluluk (collection) oluşturmak için önce topluluk tipi (collection type) tanımlanır sonra bu tipten değişkenlerin bildirimi (declare) yapılır. Herhangi bir PL/SQL bloğunun, altprogramının (subprogram) veya paketinin (package) bildirim kısmında (declarative part) TABLO (TABLE) ve VARRAY tipleri tanımlanabilir.

Topluluklar, diğer tipler ve değişkenler için geçerli olan scope (etkili olma aralığı) ve örneklendirme (instantiation) kurallarına uyarlar. Bir blokta veya altprogramda, bu bloğa veya altprograma giriş yapıldığında topluluklar oluşturulur ve çıkış yapıldığında ise yok edilir.

Bir pakette ise pakete ilk kez atıfta bulunulduğunda (reference) topluluklar oluşturulur ve veritabanı oturumu sona erdirildiğinde yok edilir.

8 Ağustos 2007 Çarşamba

İçiçe Tablolarla Varraylerin Farkları

Kullanılacak öğelerin (elements) sayısı önceden biliniyorsa ve bu öğelere genelde sırayla ulaşılacak ise varray kullanmak yerinde olacaktır. Veritabanında tutulurken varrayler sıralarını ve indislerini korurlar.

Her bir varray tek bir nesne olarak tutulur; 4 KB'tan daha küçükse tablo içinde, 4 KB'tan daha büyükse tablo dışında ama yine aynı tabloalanında (tablespace) depolanır. Varrayin bütün öğelerine aynı anda erişilmelidir veya bunlar aynı anda güncellenmelidir örneğin bütün öğeler üzerinde tek seferinde bir işlem yapılması gibi. Bu durum çok sayıda öğenin depolanmasında ve bunlara erişimde kullanışlı değildir.

İçiçe tablolar (nested tables) seyrek (sparse) olabilir; en sondaki öğeyi kaldırmak yerine herhangi bir öğe silinebilir. İçiçe tablo bir depolama tablosunda sırasız (out-of-line) olarak depolanır, bu depolama tablosu içiçe tablonun kendisiyle ilişkilendirilmiştir ve sistem tarafından oluşturulmuştur.

Bu durum topluluğun (collection) sadece bazı öğelerini etkileyen sorgu ve güncellemelerde içiçe tabloları kullanışlı kılar. Bir içiçe tablo veritabanında depolanırken sırası (order) ve indisler (subscripts) korunmaz, depolama ve erişimler sonrasında bu sıra ve indisler değişebilir.

3 Ağustos 2007 Cuma

İçiçe Tablolarla Birleşmeli Dizilerin Farkları

İçiçe tablolar (nested tables) da birleşmeli diziler (associative arrays) de benzer indis yazımı (subscript notation) kullanır, ancak parametre geçirme kolaylığı ve sürdürülebilirlilk açısından farklı özellikleri vardır.

İçiçe tablolar (nested tables), bir veritabanı sütununda tutulabilir ama birleşmeli diziler (associative arrays) tutulamaz. İçiçe tablolar, kalıcı olarak tutulması gereken önemli veri ilişkileri (data relationships) için uygundur.

Birleşmeli diziler, bir yordam (procedure) çağrıldığında veya bir paket (package) başlatıldığında (initialized), topluluğun (collection) bellekte oluşturulabildiği zamanlarda göreceli olarak küçük arama (lookup) tabloları için uygundur. Büyüklüğü önceden bilinmeyen bilgilerin toplanmasında uygundur çünkü birleşmeli dizilerin büyüklükleri önceden sınırlandırılmamıştır, indis değerleri de esnektir; negatif olabilir, sıralı olmayabilir ve uygun olduğunda indis için sayı yerine string değerleri kullanılabilir.

PL/SQL, sayısal anahtar değerleri (numeric key values) kullanan host dizileri ve birleşmeli dizileri kendiliğinden birbirlerine çevirir. Bir veritabanı sunucusundan veya bir veritabanı sunucusuna toplulukları (collections) geçirmenin en etkili yolu, isimsiz (anonymous) PL/SQL blokları kullanmaktır; bu bloklar girdi ve çıktı (input and output) host dizilerini birleşmeli dizilere topluca bağlamakta (bulk-bind) kullanılır.

Birleşmeli Dizilerde Küreselleşme Ayarları

VARCHAR2 anahtar değerli (key values) birleşmeli diziler (associative arrays) kullanan bir oturumda (session), ulusal dil (national language) ayarları veya küreselleşme ayarları (globalization settings) değişirse, program bir çalışma hatası (runtime error) ile karşılaşabilir.

Örneğin bir oturumda, NLS_COMP veya NLS_SORT gibi başlatma parametrelerinin (initialization parameters) değiştirilmesi NEXT ve PRIOR gibi yöntemlerin (methods) istisna (exception) vermesine neden olabilir, bu yüzden yeni işlem yapılmadan önce bu ayarlar orjinal değerlerine çevrilmelidir.

Anahtar (key) olarak bir stringi kullanan bir birleşmeli dizinin (associative array) bildirimi yapılırken, bildirimde VARCHAR2, STRING veya LONG tipi kullanılmalıdır. TO_CHAR fonksiyonu ile VARCHAR2 'ye çevrilebildiği sürece farklı bir tip de kullanılabilir, örneğin NCHAR, NVARCHAR2 veya DATE gibi.

Bununla beraber anahtar olarak kullanılan değerler tutarlı ve eşsiz olduğunda diğer tiplerin kullanımında dikkatli olunmalıdır. Örneğin NLS_DATE_FORMAT başlatma parametresi (initialization parameter) değişirse, SYSDATE 'in string değeri değişebilir; bu durumda da array_element(SYSDATE) eskiden verdiği sonucu vermez. Benzer şekilde iki farklı NVARCHAR2 değeri aynı VARCHAR2 değerine dönüşebilir (bazı ulusal karakterlerin yerine soru işareti gelerek).

Bir veritabanı bağlantısı (database link) kullanılarak, bir birleşmeli dizi (associative array) parametre olarak uzaktaki bir veritabanına gönderilirse, bu iki veritabanının farklı küreselleşme ayarları (gobalization settings) olabilir.

Uzaktaki veritabanı FIRST ve NEXT gibi işlemler yaptığında kendi karakter düzenini (character order) kullanır, bu topluluğun (collection) ilk olarak oluşturulduğu düzenden farklı olabilir. Bu karakter seti farklılıkları, uzaktaki veritabanında, eşsiz (unique) olan iki anahtarın bu eşsizlik özelliğini ortadan kaldırırsa, program VALUE_ERROR istisnası (exception) verebilir.

31 Temmuz 2007 Salı

İndisli Tablolar (Index-by Tables)

İndisli Tablolar (Index-by Tables) veya diğer adıyla birleşmeli diziler (associative arrays), anahtar-değer çifti (key-value pairs) kümeleridir; her bir anahtar eşsizdir ve dizide karşılık gelen bir değeri gösterir. Anahtar, tamsayı veya string olabilir.

Anahtar kullanarak bir değer atandığında ilk seferinde bu değer diziye eklenir, aynı anahtarı kullanan takip eden atamalarda ise aynı giriş güncellenir (update). Eşsiz bir anahtar seçmek önemlidir; bu SQL tablosundan birincil anahtarı seçerek de yapılabilir veya birtakım stringler birleştirilerek de olabilir.

Birleşmeli dizilerde gelişigüzel büyüklükteki veri kümeleri tutulabilir. Yeri bilinmeyen tek bir öğenin hızlı aranmasında, bütün diziyi baştan sona taramadan bulunması sağlanır, bir SQL tablosunun basit haline benzer, bu bakımdan birleşmeli diziler, bizi hızlı arama sonuçlarının (lookup data) basit geçici depolanmasında, disk alanı kullanmaktan ve ağ işlemlerinden kurtarır.

Birleşmeli diziler geçici verilerin (temporary data) tutulmasına yönelik oldukları için INSERT ve SELECT INTO gibi SQL ifadeleri ile kullanılamazlar. Eğer tip bildirimleri ve değer atamaları (value assignments) bir paketin (package) içinde yapılırsa, birleşmeli diziler, veritabanı oturumunun (database session) ömrü boyunca kalıcı (persistent) hale getirilebilirler.

28 Temmuz 2007 Cumartesi

Varrayler (Değişken Boyutlu Diziler)

VARRAY tipindeki öğelere varray denir. Tek bir belirleyicinin (identifier) bütün bir toplulukla (collection) ilişkilendirilmesine olanak verir. Bir öğeye ulaşmak için standard indisleme yazım kuralı (syntax) kullanılır. Örneğin Grades(3) , Grades adlı varrayin üçüncü öğesini gösterir.

Bir varrayin tip tanımlamasında belirtilmesi zorunlu olan bir maksimum büyüklüğü vardır. İndisinin sabit olan alt sınırı 1'dir, üst sınırı ise genişletilebilir. Bir varrayin hiç öğesi olamayabileceği gibi, tip tanımlamasında belirtilmiş olan maksimum sayıda öğesi de olabilir.

İçiçe Tablolar (Nested Tables)

İçiçe tablolar, veritabanı içinde, tek kolonlu veritabanı tabloları olarak düşünülebilir. Oracle içiçe tablonun satırlarını düzensiz olarak depolar ancak bu tablo bir PL/SQL değişkenine atandığında satırlara 1'den başlayarak ardışık indis değerleri verilir; bu ayrı ayrı satırlara dizi benzeri erişim sağlar. Her bir öğesi bir içiçe tablo olan içiçe tablolar oluşturularak çok boyutlu diziler modellenebilir.

İçiçe tabloları dizilerden ayıran iki önemli özellik vardır:
1) Dizilerin belirlenmiş bir üst sınırı vardır ancak içiçe tablolar sınırlandırılmamıştır ve boyutları dinamik olarak artabilir.

2) Diziler sıkışık olmak zorundadır, yani indisleri ardışık olmalıdır; bu yüzden tek (yalnız) öğeler silinemez. İçiçe tablolar da başta sıkışıktır, ama seyrek hale gelebilirler, yani indisleri ardışık olmayabilir. Bir içiçe tablodan yerleşik yordam (built-in procedure) olan DELETE kullanılarak öğeler silinebilir, bu indiste boşluklar oluşturubilir ama yerleşik (built-in) fonksiyon NEXT, peşpeşe gelen indislerin tekrarlanmasına olanak sağlar.

Topluluk (Collection)

Bir topluluk (collection), hepsi aynı tipten olan düzenli bir grup öğeden oluşur. Her bir öğenin topluluktaki yerini belirleyen yegane (unique) bir indisi (subscript) vardır. PL/SQL şu topluluk tiplerini sunar:

İndisli tablolar (index-by tables) veya birleşmeli dizilerde (associative arrays) gelişigüzel sayılar veya stringler kullanılarak öğelere ulaşılabilir. (Diğer programlama dillerindeki hash tablolarına benzer).

İçiçe tablolar (nested tables) gelişigüzel sayıda öğeyi tutar. İndis olarak sıralı sayıları kullanırlar. İçiçe tablolar veritabanı tablolarında tutularak ve SQL ile idare edilerek eşdeğer SQL tipleri tanımlanabilir.

Varrayler (Değişken boyutlu diziler, Variable-size arrays), sabit sayıda öğe tutarlar ancak bu sayı çalışma zamanında değiştirilebilir. İndis olarak sıralı sayıları kullanırlar. Varraylerin veritabanı tablolarında tutulması sağlanarak eşdeğer SQL tipleri tanımlanabilir. SQL kullanılarak depolanmaları ve erişimleri yapılabilir ancak bu içiçe tablolardaki kadar esnek olmayacaktır.

Öğeleri topluluk olan topluluklar yaratılarak çok boyutlu diziler modellenebilir. Bir uygulamada toplulukları kullanmak için önce PL/SQL tipleri sonra da bu tipte değişkenler tanımlanır. Topluluk tipleri bir yordam (procedure), fonksiyon veya paket (package) içinde tanımlanabilir. Topluluk değişkenleri parametre olarak geçirilebilir.

Tek değerden daha karışık olan verileri aramak için PL/SQL kayıtları (records) veya SQL nesne tipleri topluluklarda tutulabilir. İçiçe tablolar ve varrayler aynı zamanda nesne tiplerinin (object types) nitelikleri (attributes) olabilirler.

NULL İfadesi (NULL Statement)

NULL ifadesi (statement) kontrolü bir sonraki ifadeye geçirmekten başka bir iş yapmaz. Koşulsal bir yapıda (conditional construct), okuyucuya bir olasılığın düşünüldüğünü ancak bir işleme gerek olmadığını gösterir. Aşağıdaki örnekte, isimsiz istisnalar (exceptions) için bir işleme gerek olmadığını gösteriyor:

EXCEPTION
WHEN ZERO_DIVIDE THEN
ROLLBACK;
WHEN VALUE_ERROR THEN
INSERT INTO errors VALUES ...
COMMIT;
WHEN OTHERS THEN
NULL;
END;

NULL ifadesi, IF ifadelerinde ve en az bir yürütülebilir
ifade (executable statement) gerektiren diğer ifadelerde,
yazım kuralına (syntax) uygunluk için kullanılır.
Aşağıdaki örnekte sadece 90'ın üstündeki çalışanlar
ikramiye alıyor:

IF rating > 90 THEN
compute_bonus(emp_id);
ELSE
NULL;
END IF;

NULL ifadesi, test ve debug işlemleri tamamlanmamış
fonksiyon ve yordamların (procedures) geçici olarak
yerlerini tutar (onlar tamamlanana kadar). Aşağıdaki
örnekte NULL ifadesi altprogramda ihtiyaç duyulan
yürütülebilir kısmı (executable part) doldurmaktadır:

PROCEDURE debit_account (acct_id INTEGER, amount REAL) IS
BEGIN
NULL;
END debit_account;

25 Temmuz 2007 Çarşamba

FOR Döngüsü (FOR Loop)

While döngüsünün aksine For döngüsünde tekrar sayısı önceden bellidir, bu tekrarların sınırı tamsayılarla belirlenir. Yazım kuralı (syntax) şöyledir:

FOR Sayac IN [REVERSE] alt_sınır..üst_sınır LOOP
ifadeler
END LOOP;

Sınır değerleri içindeki her bir tamsayı için ifadeler yürütülür ve sayaç bir artırılır. Örneğin:

FOR i IN 1..3 LOOP ---> 1,2,3 değerleri sırayla i'ye atanır
ifadeler ---> 3 kere yürütülür
END LOOP;

'REVERSE' kullanılmazsa sınırlar içindeki tamsayılar küçükten büyüğe atanır, 'REVERSE' kullanılırsa tersten yani büyükten küçüğe atanır ancak sınır değerleri gene küçükten büyüğe yazılmalıdır.

FOR i IN REVERSE 1..3 ---> 3,2,1 değerleri sırayla i'ye atanır
ifadeler ---> 3 kere yürütülür
END LOOP;

Bir For döngüsünün içinde, döngü sayacı bir sabitmiş gibi kullanılabilir ancak kendisine bir değer atanamaz:

FOR ctr IN 1..10 LOOP
IF NOT finished THEN
INSERT INTO ... VALUES (ctr, ...); ---> doğru kullanım
factor := ctr * 2; ---> doğru kullanım
ELSE
ctr := 10; ---> hatalı kullanım
END IF;
END LOOP;

Alttiplerin Kullanımı (Using Subtypes)

Aşağıdaki örnekte Sayac tipinde bir değişkenin bildirimi yapılmaktadır, tipin adı olan 'Sayac' kullanımı hakkında bilgi vermektedir:

DECLARE
SUBTYPE Sayac IS NATURAL;
rows Sayac;

Kullanıcı tanımlı bir alttip (user-defined subtype) türündeki bir değişkenin bildirimi yapılırken aynı zamanda sınırlandırılabilir de, örnek:

DECLARE
SUBTYPE Accumulator IS NUMBER;
total Accumulator(7,2);

Alttiplerin (subtypes) kullanımı, sınır dışına taşan (out-of-range) değerlerin belirlenmesini sağlayarak güvenilirliği artırabilir. Aşağıda Numeral alttipi -9....9 aralığındaki tamsayıları tutacak şekilde sınırlandırılmaktadır, eğer program bu sınırların dışında bir değeri bu değişkende tutmak isterse PL/SQL, istisna (exception) verir:

DECLARE
SUBTYPE Numeral IS NUMBER(1,0);
x_axis Numeral; -- sayı büyüklüklerinin sınırı -9 .. 9
y_axis Numeral;
BEGIN
x_axis := 10; -- VALUE_ERROR verir (hata verir)
...
END;

22 Temmuz 2007 Pazar

Kullanıcı Tanımlı Alttipler (User-Defined Subtypes)

Her bir PL/SQL temel tipi (base type), ona uygulanabilecek bir takım değerler (values) ve işlemler (operations) belirtir. Alttipler de kendi temel tipleri ile aynı işlemleri belirtirler ancak değerlerin sadece bir kısmını belirtirler.

Böylece bir alttip, yeni bir tip değildir ancak temel tipinin sınırlandırılmış bir halidir. Alttipler güvenilirliği artırır, ANSI/ISO tipleri ile uyumluluk sağlar, sabitlerin ve değişkenlerin kullanım amacını göstererek okunurluğu artırır.

PL/SQL 'de CHARACTER ve INTEGER alttipleri şöyle tanımlıdır:
SUBTYPE CHARACTER IS CHAR;
SUBTYPE INTEGER IS NUMBER(38,0); -- sadece tamsayılara izin verir

CHARACTER alttipi sınırlandırılmamış (unconstrained) bir alttiptir çünkü temel tipi olan CHAR ile aynı değerleri belirtir, INTEGER alttipi ise sınırlandırılmış (constrained) bir alttiptir çünkü temel tipi olan NUMBER'ın değerlerinin (values) sadece bir kısmını belirtir.

Tarih ve Zaman (Date and Time) Alttiplerinde Budama (Truncation)

Bazı tarih ve zaman (date and time) tipleri için ayarlanmamış duyarlılıklar (default precisions), mümkün olan en yüksek duyarlılıklardan daha düşüktür. Örneğin, DAY TO SECOND 'da gün (day) için 2, saniye (second) için 6'dır, oysa en yüksek duyarlılıklar her ikisi için de 9'dur.

Değişkenler atanırken ve yordam (procedure) parametreleri geçirilirken, budamadan (truncation) sakınmak için, en yüksek duyarlılık değerlerini kullanan şu alttipler (subtypes) kullanılabilir:

TIMESTAMP_UNCONSTRAINED
TIMESTAMP_TZ_UNCONSTRAINED
TIMESTAMP_LTZ_UNCONSTRAINED
YMINTERVAL_UNCONSTRAINED
DSINTERVAL_UNCONSTRAINED

Günden Saniyeye Aralık Veritipi (Day To Second Interval Datatype)

Günler, saatler, dakikalar ve saniyelerden oluşan aralıkları tutmak ve üzerlerinde değişiklik yapmak için kullanılır. Yazım kuralı (syntax) şöyledir:
INTERVAL DAY[(gün_duyarlılığı)] TO SECOND[(saniye_duyarlılığı)]

duyarlılıklar için 0 ile 9 arasında bir rakam kullanılmalıdır, duyarlılıkların ayarlanmamış (default) değerleri sırasıyla 2 ve 6'dır. Aşağıda günden saniyeye veritipinde bir değişken bildirimi yapılmaktadır:

DECLARE
lag_time INTERVAL DAY(3) TO SECOND(3);
BEGIN IF lag_time > INTERVAL '6' DAY THEN ...
...
END;

Yıldan Aya Aralık Veritipi (Year To Month Interval Datatype)

Yıllardan ve aylardan oluşan zaman aralıklarını tutar. Yazım kuralı (syntax) şöyledir:
INTERVAL YEAR[(duyarlılık)] TO MONTH
duyarlılık, yıl alanındaki basamak sayısını gösterir; 0 ile 4 arasında bir rakam olmalıdır.
Aşağıda aralık veritipine 101 yıl ve 3 ay atanmaktadır:

DECLARE
lifetime INTERVAL YEAR(3) TO MONTH;
BEGIN lifetime := INTERVAL '101-3' YEAR TO MONTH; -- aralık literali
lifetime := '101-3'; -- karakter tipinden dolaylı çevirim
lifetime := INTERVAL '101' YEAR; -- sadece yıllar belirtilebilir
lifetime := INTERVAL '3' MONTH; -- sadece aylar belirtilebilir
...END;

21 Temmuz 2007 Cumartesi

LOB Tipi

LOB (Large Object, Büyük Nesne) veritipi olan BFILE, BLOB, CLOB ve NCLOB, yapılandırılmamış (unstructured) veri bloklarının 4GB'a kadar depolanmasını sağlar (örneğin metin, grafik görüntüleri, video klipleri, ses gibi). Ayrıca veriye, etkili, rastgele ve parça parça erişime olanak verir.

LOB tipleri LONG ve LONG RAW tiplerinden şu şekilde farklıdır: NCLOB dışındaki LOB 'lar, nesnelerin bir niteliği olabilir, LONG ' lar olamaz. Bir LOB en fazla 4 GB, LONG ise 2 GB olabilir.
LOB 'lar veriye rastgele (random) erişimi, LONG 'lar ise sıralı (sequential) erişimi destekler.

LOB tipleri, lob yerleştiricilerini (lob locators) depolar, bunlar da dışsal (external) bir dosyadaki büyük nesnelere işaret eder (satır içinde veya satır dışında). BFILE verileri ise veritabanı dışında, işletim sistemi dosyalarında sakalanır.

PL/SQL, LOB 'lar üzerindeki işlemleri yerleştiricileri (locators) kullanarak yapar. Örneğin bir BLOB kolon değeri seçildiğinde sadece bir yerleştirici döndürülür, işlem ID'si (transaction ID) bunun başka bir işlemde güncelleme için kullanılmasını engeller; benzer şekilde başka bir oturumda da kullanılamaz.

Oracle9i'den itibaren CLOB 'lar CHAR ve VARCHAR2 'ye çevrilebilir, bunun tersi de geçerlidir. BLOB 'lar RAW'a, RAW 'lar da BLOB 'a çevrilebilir. LOB' lar üzerinde okuma, yazma ve parça parça işlemler yapmak için DBMS_LOB paketi kullanılabilir.

11 Temmuz 2007 Çarşamba

UTF8 ve AL16UTF16 kodlamaları

Ulusal karakter seti, verileri Unicode olarak tutar; UTF8 veya AL16UTF16 kodlamalarından birini kullanarak. AL16UTF16 kodlamasında her bir karakter 2 byte yer kaplar. Bu özellik, farklı programlama dilleri karıştırıldığında, budama (truncation) hatalarının önlenmesi için string uzunluklarının belirlenmesinde kolaylık sağlar, bununla beraber çoğu ASCII karakterlerinden oluşan stringlerin depolanmasında fazladan depolama yüküne neden olur.

UTF8 kodlamasında her bir karakter 1, 2 veya 3 byte uzunluğunda yer tutar. Eğer çoğu karakter tek bir byte ile gösterilebilirse, bir değişkene veya bir tablo kolonuna daha fazla karakter sığdırılabilir; ancak veri, uzunluğu bytelarla sınrlı bir tampona aktarılırken budama (truncation) hataları oluşabilir.

Oracle şirketi, en yüksek çalışma zamanı güvenilirliği için, elverişli olan yerlerde AL16UTF16 kodlamasının kullanılamasını öneriyor. Ayrıca bir Unicode stringini tutmak için ne kadar yer gerektiğinin belirlenmesi gerekirse LENGTH fonksiyonu yerine LENGTHB fonksioyonunun kullanılması daha iyi olur.